Amor encadeado

En certa ocasión descubrín, xunto co meu amigo Naran, un estraño costume nos valos da entrada do Campus Sur de Santiago de Compostela. As nosas mentes, máis proclives á imaxinación desmesurada que á realidade, non tardaron en atopar diferentes explicacións moi próximas ao estilo ikerjimeneciano.

Fai pouco o programa Callejeros Viajeros sacounos da nosa ingnorancia: o de poñer cadeados en valos, farois e pontes é propio de xoves e devotos namorados. O certo é que este costume naceu en Roma. E naceu en Roma por causa da novela Teño ganas de ti, de Federico Moccia. As parellas de namorados ecriben as súas iniciais nun cadeado e o enganchan nun farol da ponte Milvio, botando as chaves ao río Tiber. A situación actual da ponte non está exenta de polémica política, e así mentres a centroesquerda está por defender o patrimonio cultural e cree que deberían habilitarse outras estruturas específicas, a centrodereita aposta por conservar o atractivo turístico destes símbolos do amor.

Como tanto os italianos como as italianas son moi dados a facer Erasmus por aquí, non tardaron en exportar a usanza. En Sevilla, por exemplo, empregan a ponte de Triana. Na Coruña estanse a dar os primeiros experimentos no Milenium. E por suposto en Internet, onde un par de italianos desenvolveron unha páxina web na que podes colgar gratuitamente o teu cadeado virtual. As variantes son moitas: valos, pontes, internet, nalgúns casos escriben as iniciais, noutros escriben mesmo unha frase ou pintan un debuxo. O que resulta raro é que en Santiago, no sitio que elexiron una ducia de namorados para selar o seu amor, non hai río, nin mar, nin ciberespacio para tragar as chaves. Será que as gardan polo que poida pasar?