Aquí me baixo

Todo o mundo é consciente, inda que non parece facer demasiado para remedialo, que nas sociedades occidentais a cultura do "rápido" é dona do momento. Esta forma de tomarnos a vida fai que moitas cousas pasen ao noso redor sen prestarlles apenas atención pois, dende a nosa óptica acelerada, non son máis que caras b. Sen embargo, hai persoas que baixan do carrusel e deciden parar a reflexionar, a meditar ou simplemente a sentir e experimentar o que as rodea.

Hoxe pola mañá, de camiño ao traballo, atopei unha desas persoas: unha rapaza sentada no medio dunha beirarrúa en costa, ao lado dun semáforo. Aparentemente esperando por alguén ou por algo, coas mans abrazando os nocellos e a mirada lonxana. Sen dúbida non é a imaxe bucólica de reflexión que imaxinamos: ao lado do mar, no ocaso do sol do verán, xa chegando o momento máxico do luscofusco... Quizáis por iso faise máis atípica e máis chamativa. En todo caso, o mellor momento para tomarse a vida coa calma que nos permita ser donos dela é SEMPRE.