Foi esta unha longa noite de pedra no tema do blog máis isto non quere dicir que fose unha longa noite de pedra de caras b. O único que faltou foi tempo para poñelas por escrito. De camiño a unha desas historias que ao principio comezan como afeccións para ao final converterse en ocupacións, xurdiu este pensamento.
Despois de semanas reproducindo no mp3 as mesmas cancións dos mesmos discos, fun quen de atreverme a renovar o repertorio. Nesta última ocasión metín tres discos dos Sunday Drivers que lonxe de deixarme indiferente, trouxéronme sentimentos positivos semellantes aos de cando descubrín a Jack Jonhson. Música independente, moi melódica, pausada e agradable de escoitar. Levaba xa uns días dándolle voltas ao mesmo disco sen nin sequera pasar aos outros dous. Críticas musicais a aparte, debo dicir que foi un craso erro. Se non fose por este acto de valentía, curiosidade ou desapego polo coñecido, nunca chegaría á seguinte canción.
É asombroso o paralelismo co que sucede as máis das veces na vida real. Ocasión tras ocasión atámonos a momentos ou situacións como quen se ata a unha canción que lle gusta moito e non para de repetir. Máis na maioría dos casos, estas cancións comezan a volverse obsesivas e toda a felicidade e o pracer que nos provocaban nun principio muda en dor e desacougo. Neses momentos nos que reducimos toda a nosa existencia a unha única canción non somos conscientes de que existen outras, e incluso outros discos ou mesmo outros grupos ou estilos musicais.
Unha canción de rock suave, sinxela pero resultona; coma as do resto do disco transmite bos sentimentos pero cun matiz de alegría diferenciado, quizais polo uquelele. Porén, son consciente de cada canción ten o seu momento, pero sobre todo ese primeiro momento de descubrimento inesperado. E de vez en cando, un sopro de aire fresco é necesario nas nosas repetitivas vidas.
É asombroso o paralelismo co que sucede as máis das veces na vida real. Ocasión tras ocasión atámonos a momentos ou situacións como quen se ata a unha canción que lle gusta moito e non para de repetir. Máis na maioría dos casos, estas cancións comezan a volverse obsesivas e toda a felicidade e o pracer que nos provocaban nun principio muda en dor e desacougo. Neses momentos nos que reducimos toda a nosa existencia a unha única canción non somos conscientes de que existen outras, e incluso outros discos ou mesmo outros grupos ou estilos musicais.
Unha canción de rock suave, sinxela pero resultona; coma as do resto do disco transmite bos sentimentos pero cun matiz de alegría diferenciado, quizais polo uquelele. Porén, son consciente de cada canción ten o seu momento, pero sobre todo ese primeiro momento de descubrimento inesperado. E de vez en cando, un sopro de aire fresco é necesario nas nosas repetitivas vidas.
Posts
